از گل این گیاه در صنایع رنگرزی، صنایع دارویی و رنگ مواد غذایی استفاده می شود. برداشت گل زمانی صورت می گیرد  که بیشتر قوزه ها باز شده باشند. برای برداشت گل باید با حرکت در بین ردیف ها، گل های باز شده و گل های درحال پلاسیده شدن را با دست برداشت نمود. گل ها پس از جمع آوری باید در سایه خشک شوند.

     برداشت گلرنگ حدود 35 تا 40 روز پس از گلدهی امکان پذیر است. گلرنگ به ریزش پایدار بوده و برای برداشت آن نیاز به وسیله ی ویژه ای نیست. گلرنگ زمانی آماده برداشت است که بوته کاملاً خشک شده ولی شکننده نباشد. در این حالت براکته های اطراف قوزه قهوه ای رنگ شده است. برای اطمینان از رسیدگی بذر، با فشرده نمودن چند طبق بین انگشتان دست آن را آزمایش می کنند. برای این کار دستکش ضخیمی پوشیده و طبق ها را درون دست و با فشار مورد مالش و خرد کردن قرار می دهیم. اگر بذرها به راحتی از طبق جدا شد برای برداشت آماده است. برداشت گلرنگ را می توان مستقیماً به وسیله کمباین غلات انجام داد. اما سرعت پیشروی کمباین در برداشت گلرنگ، نسبت به برداشت غلات باید کمتر باشد و تنظیمات لازم روی بخش های گوناگون آن صورت گیرد. در هنگام کوبیده شدن طبق ها در طول برداشت، بذور به آسانی آسیب می بینند و باید در تنظیم کمباین دقت شود. وجود تراکم زیاد بوته برای ظرافت ساقه ها،  یکنواختی رسیدگی، کمی درصد طبق های نارس، بالایی شاخص برداشت، آسانی عملیات برداشت و خرمنکوبی بسیار مناسب است. اگر ساقه ها خرد و شکننده باشد، بهتر است عمل برداشت هنگام صبح و یا  طی شب انجام گیرد که رطوبت هوا بیشتر است. محل بریدن ساقه ها بهتر است از سطح زمین بالا بوده ولی تمام طبق ها را در برگیرد. رطوبت مناسب دانه برای کمباین کردن کمتر از 14 درصد و برای ذخیره دانه ها کمتر از 10 درصد می باشد. بنابراین انتخاب دقیق زمان برداشت بر اساس رطوبت دانه ها به شرایط آب و هوایی و وجود امکانات برای خشک کردن دانه وجود دارد

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 23:34  توسط مصطفی احمدی   |