|
به طور کلی درگیاهان دولپه ای عمدتا پروتئین های نوع گلوبولین ساخته می شود وبه عنوان پروتئین اصلی دردانه ذخیره می شوند . این پروتئین ها عمدتا درلپه ها وبه شکل اجسام پروتئینی ذخیره می شوند . دربذردولپه ای ها مقدارکمی ازپروتئین های نوع پرولامین وگلوتلین وجوددارد ودر نتیجه کیفیت پروتئین آنها برای انسان وحیوانات تک معده ای نسبتا بالا است به طورکلی غلظت کل پروتئین های دانه در دولپه ای ها زیاداست . دردانه های سویا وسایرحبوبات محدوده ای بین ۵۰ – ۲۵ درصد کل وزن خشک دانه ها راشامل می شود . دانه های دولپه ای ها دارای لیزین نسبتا زیاد همراه بامقادیر قابل ملاحظه ای تریپتوفان بوده ، علاوه براین منبع بسیارخوبی ازپروتئین های با کیفیت بالا برای ایجاد تعادل در رژیم های غذایی که دانه های غلات آن زیاداست ، می باشند . مقدارپروتئین لگوم ها به طورقابل ملاحظه ای متفاوت است . اماکمترین مقدارهم درلگوم هایی مثل نخود ، لوبیا لیما ولوبیا آردی حدود سه برابرپروتئین موجود دربرنج است پروتئین سویا به ویژه خیلی بالا است وبیش از۳۵ درصد می باشد . لگوم ها ازنظراسیدآمینه سولفوردار فقیرهستند . بااین وجود به جزبادام زمینی ، آنها منابع خوبی ازلیزین می باشند . بنابراین مکمل مفیدی برای غلات که لیزین محدودی دارند محسوب می شوند . پروتئین های موجود درحبوبات رامی توان به دوگروه تقسیم نمود . این دوگروه عبارتنداز : الف- پروتئینهای ذخیره ای که عمدتا درسلول های پروتئینی هستند . این دسته ترکیبات عمده پروتئینی دربذوررسیده می باشند وعمدتا گلوبولین هستند . ب- پروتئین های غیرذخیره ای : ترکیبات ساختمانی ( غشاء ودیواره سلولی ) وترکیبات فعال ( آنزیم ها ) می باشند . آنها ازپروتئین های ذخیره ای متفاوت بوده وعمدتا ازآلبومین ها وگلوبولین ها تشکیل یافته اند .
+ نوشته شده در جمعه ششم دی 1387ساعت 15:25  توسط مصطفی احمدی
|
|
|